Artykuły

Zespół jelita drażliwego (Irritable bowel syndrome, IBS) jest najczęstszym schorzeniem przewodu pokarmowego, z którym pacjenci zgłaszają się do gastroenterologa.  Szacuje się, że aż 20% dorosłej populacji, czyli co piąta osoba cierpi na dolegliwości związane z tą chorobą.  Występowanie IBS jest niezależne od rasy czy grupy etnicznej, natomiast zaobserwowano, że 3-4 razy częściej zgłaszają się do lekarza kobiety aniżeli mężczyźni mający podobne objawy Zauważono również, że częściej na IBS chorują osoby młodsze.

Zespół jelita drażliwego (Irritable bowel syndrome, IBS) jest spowodowany zaburzeniem czynności jelita grubego, charakteryzujący się występowaniem uczucia dyskomfortu, wzdęć brzucha i przewlekłych dolegliwości bólowych w jamie brzusznej, które nie są spowodowane zmianami anatomicznymi lub biochemicznymi.

Przyczyna zespołu jelita drażliwego (Irritable Bowel Syndrome, IBS) do dzisiaj pozostaje nieznana mimo, iż jest to jedna z najczęstszych chorób, z powodu których pacjenci odwiedzają gabinet gastroenterologa. Przypuszcza się, że objawy IBS występują u 10 -20 % całej populacji. Poznanie dokładnej przyczyny zespołu nie jest jednak proste. Pewne jest, że schorzenie ma podłoże wieloczynnikowe. Liczne badania kliniczne wskazały na co najmniej kilka potencjalnych przyczyn i mechanizmów, które mogą odpowiadać za powstawanie objawów zespołu jelita drażliwego.

Bóle brzucha, wzdęcia, biegunka, zaparcia, nudności, wymioty czy wreszcie zgaga - objawy, które występują w zespole jelita drażliwego -  są dolegliwościami często zgłaszanymi przez pacjentów udających się do lekarza. Pacjent z takimi objawami często stanowi nie lada wyzwanie diagnostyczne. Wymienione dolegliwości mogą być bowiem oznaką zespołu jelita drażliwego, innych niezagrażających życiu chorób przewodu pokarmowego bądź też objawem stanów chorobowych zagrażających zdrowiu i życiu pacjentów. Dlatego też każdy lekarz powinien uważnie wysłuchać skarg zgłaszającego się pacjenta, przeprowadzić skrupulatne badanie i po ocenie sytuacji zlecić odpowiednie badania dodatkowe.

Zespół jelita drażliwego (IBS) jest wieloczynnikową chorobą, która związana jest z zaburzeniem prawidłowego funkcjonowania jelit. Do typowych objawów choroby należą stałe lub nawracające bóle brzucha, biegunka, zaparcia, wzdęcia, nudności oraz wymioty - a więc dolegliwości, na które skarży się wielu z nas.

Pojedyncze doniesienia naukowe dowodzą, że probiotyki mogą być skuteczne w zmniejszaniu dolegliwości występujących w przebiegu zespołu jelita drażliwego (Irritable Bowel Syndrome - IBS). Mimo, że wyniki badań wydają się obiecujące, brakuje mocnych dowodów jednoznacznie określających efektywność poszczególnych szczepów bakterii. Zważywszy jednak na niezadowalającą skuteczność dostępnych metod terapii oraz bezpieczeństwo stosowania probiotyków warto wypróbować ich działanie u osób z objawami IBS.

Badanie kolonoskopowe w diagnostyce zespołu jelita drażliwego (Irritable Bowel Syndrom - IBS) jest badaniem uzupełniającym, stosowanym wyłącznie w niejasnych przypadkach diagnostycznych. Służy ono poszerzeniu diagnostyki jeśli dane uzyskane z wywiadu, badania przedmiotowego oraz podstawowych badań laboratoryjnych sugerują inną niż choroba czynnościowa przyczynę dolegliwości.

Co to takiego? Czy to jest groźne?

Zespół jelita drażliwego lub nadwrażliwego to grupa objawów z przewodu pokarmowego nie wywołana przez zmiany chorobowe w obrębie jego struktur ani przez nieprawidłowości związane z metabolizmem. Ta powszechna dolegliwość dotyczy ok. 10-20% całej populacji. Schorzenie ma charakter przewlekły- objawy nawracają miesiącami lub latami. Mimo swojej uciążliwości nie jest niebezpieczną chorobą- nie prowadzi do wyniszczenia ani innych poważnych następstw. Jego przyczyna nie została jak dotąd poznana, chociaż wiadomo, że dolegliwości  pojawiają się u wielu pacjentów po narażeniu na stres psychiczny.

Czy w zespole jelita drażliwego zawsze trzeba brać leki?

Nie zawsze. Leczenie zwykle rozpoczyna się od modyfikacji stylu życia, głównie diety i wsparcia psychologicznego. Dopiero gdy to nie pomaga wprowadza się leczenie farmakologiczne, które pełni rolę wspomagającą do tych interwencji niefarmakologicznych.

Zespół jelita drażliwego (Irritable Bowel Syndrome) jest przewlekłą chorobą jelit. Charakteryzuje się on występowaniem nawracających dolegliwości bólowych brzucha oraz zaburzeniem rytmu wypróżnień, które nie są uwarunkowane zmianami organicznymi ani biochemicznymi.

Zespół jelita drażliwego (Irritable bowel syndrome, IBS) jest zaburzeniem funkcji jelita grubego, które charakteryzuje się występowaniem uczucia dyskomfortu, wzdęć i przewlekłych dolegliwości bólowych w jamie brzusznej. Rozpoznanie IBS ustala się na podstawie tzw. kryteriów rzymskich III, o których mogą Państwo przeczytać w poprzednich artykułach.

Zespół jelita drażliwego (Irritable Bowel Syndrome) należy do chorób z kręgu zaburzeń czynności motorycznej jelit. Ze względu na to, że jego etiologia wciąż nie jest do końca wyjaśniona, zastosowanie leczenia przyczynowego tego zespołu nie jest możliwe, a wszystkie zalecane obecnie terapie mają na celu jedynie złagodzenie uciążliwych objawów.

Choroba refluksowa przełyku (GastroEsophageal Reflux Disease – GERD) oraz zespół jelita drażliwego (Irritable Bowel Syndrome - IBS) są to schorzenia, które bardzo często występują w naszej populacji, podobnie zresztą jak i w innych krajach wysokorozwiniętych. Do tej pory panował pogląd, że są to dwie całkowicie odrębne jednostki chorobowe, pozostające bez związku ze sobą. Jednak w ostatnich latach pojawiły się liczne badania naukowe, których wyniki mogą temu przeczyć.

Zespół jelita drażliwego (IBS) jest chorobą dotyczącą aż 10-20% populacji. Oznacza to, że nawet jedna do dwóch osób na dziesięć może cierpieć z powodu tego schorzenia. Dwa razy częściej występuje ono wśród kobiet, a pierwsze objawy pojawiają się w młodym wieku, tj. około 30 roku życia. Chociaż IBS należy do najczęstszych chorób przewodu pokarmowego, jego przyczyna wciąż nie jest do końca wyjaśniona.

Zespól jelita drażliwego(Ibs) to częste , uciążliwe i przewlekłe schorzenie układu pokarmowego charakteryzujące się zaburzoną motoryką jelita grubego. Do potwierdzenia i zdiagnozowania tego zaburzenia nie stosuje się metod obrazowych, laboratoryjnych czy endoskopowych. Klinicyści posługują się tak zwanym kryteriami rzymskimi III. O nich mogą państwo przeczytać w poprzednich artykułach.